Jaskinia Postojna leży na obrzeżach miasta Postojna, 9 km od Zamku Predjama i 55 km od Lublany. Słoweńska nazwa to Postojnska jama. Jest to jedna z najczęściej odwiedzanych jaskiń w Europie. Zjazd z autostrady i dojazd do jaskini jest bardzo dobrze oznaczony. Na miejscu dostępne są ogromne parkingi, płatne 5 euro za cały dzień.

Jaskinia ma około 24 km długości, ale turystom udostępniona jest trasa obejmująca tylko 5 km korytarzy. Nie przerażajcie się jednak, znaczną część trasy – około 3,5 kilometra pokonuje się podziemnym pociągiem. To pociąg z dwuosobowymi ławkami, który dość szybko zasuwa przez jaskiniowe tunele.

Jaskinię można zwiedzać tylko z przewodnikiem. Przed wejściem do jaskini przewodnicy dzielą turystów  na grupy językowe. Niestety nie ma przewodników, którzy mówią po polsku, ale za to jest audioguide w naszym języku. Gdy będziecie wchodzić do jaskini będą Wam robione zdjęcia, które później możecie zakupić wychodząc z jaskini. Ot taka pamiątka. Jak Wam zależy to uśmiechnijcie do fotografa przy wejściu 🙂

Do jaskini radzimy się ciepło ubrać, ponieważ jest tam około 8 stopni C,  a zwiedzanie trwa około półtorej godziny. Jeśli zapomnicie zabrać bluz czy kurtek, to przy wejściu możecie pożyczyć płaszcze. 

Podczas przejażdżki kolejką na pewno zobaczycie salę z wielkim i pięknym żyrandolem. Jest to jedna z wielu atrakcji tego miejsca. Podczas jazdy będziecie mogli podziwiać oświetlone i ciekawe formacje w jaskini. Trzeba uważać na głowę, bo w niektórych miejscach jest naprawdę nisko. Gdy już zejdziecie z kolejki będziecie oprowadzani przez przewodnika pojaskiniowych komnatach. Komnaty są bardzo długie, jednak rozpoznacie je po zmieniających się kolorach.

Odwiedzicie komnatę szarą gdzie występuje magnez, pomarańczową z miedzi z domieszką żelaza czy białą z kalcytu. Tu też jest wisienka na torcie, czyli najpiękniejszy stalagmit będący jednym z symboli jaskini Postojnej. Nazwano go “Brillant” i na tą nazwę zasługuje. Jest idealnie biały i ma piękną formę.

Gdy wyjdziecie z ostatniej komnaty dojdziecie do miejsca gdzie spotkacie drugi symbol jaskini. Jest to Odmieniec Jaskiniowy, czyli ślepy płaz, który ma spowolniony metabolizm i je raz na 10 lat! Ciekawie też wygląda. Jak łysy, ślepy szczurek  Przed jaskinią można sobie zakupić takiego odmieńca w formie magnesu lub pluszaka.

Gdy już zobaczycie słynnego mieszkańca Postojnej Jamy oznaczać to będzie koniec wycieczki. Wsiadacie znów do wagoników, które będą na Was czekać w widocznym miejscu, przy toaletach. Zabiorą Was jw drogę powrotną inną trasą, ale nadal będziecie mogli podziwiać piękno jaskini i komnatę z żyrandolem. 

Uwaga dla fotografów. Nie ma sensu zabierać statywu, chyba, że takiego na 1 nodze. Przewodnik tak szybko prowadzi grupę, że nie ma czasu na rozkładanie sprzętu.

Jaskinię udostępniono dla zwiedzających w XIX wieku. Początkowo jaskinia była oświetlana przez świece i pochodnie, a zwiedzanie jej odbywało się pieszo.  W 1818 roku jaskinię zwiedzał cesarz Austrii Franciszek II wraz z żoną Karoliną Augustą.  Do wizyty tej przygotowano oświetlenie jaskini na długości ok. 300 metrów.  W 1872 roku położono tory na których znajdowały się dwuosobowe wózki. Przewodnik pchał wózek z turystami dwa kilometry przez jaskinię. Później rozbudowywano tory oraz zakupiono lokomotywy, które ciągnęły wagony. W 1884 r. po raz pierwszy w jaskini zaświeciły światła elektryczne. W ten sposób Jaskinia Postojna stała się jednym z pionierów elektryki. Światła świeciły tam 6 lat szybciej niż zamontowane oświetlenie na ulicach Lublany i wielu innych europejskich stolic. Do 1957 roku lokomotywy były benzynowe, co powodowało, że spaliny znacznie ograniczały widoczność w jaskini. Później lokomotywy spalinowe zastąpiono elektrycznymi. W 1964 roku otwarto dwutorową linię kolejową, która do dziś pozwala na ciągły transport dużej ilości turystów.

Bilety możecie zakupić on-line. Podaje się konkretną datę i godzinę. I wszystko byłoby super, gdyby nie to, że kupując bilet on-line i tak musicie swoje odstać w kolejce po bilet papierowy! My się najedliśmy sporo nerwów, bo przybyliśmy do jaskini 15 minut przed wykupioną godziną, a w kolejce staliśmy pół godziny! Na szczęście nie było problemów z otrzymaniem biletów na późniejszą godzinę. Więc jeśli kupicie bilety to od razu po przyjechaniu na miejsce udajcie się do punktu biletowego. Możecie spróbować dostać się do okienka dedykowanego biletom on-line, chociaż podczas naszej wizyty było nieczynne. Bilet wstępu dla osoby dorosłej to koszt 27,90 euro, dla dzieci 6-15 lat 16 euro, a maluchy do 5 lat wchodzą za 1 euro. Warto kupić bilety łączone z Zamkiem Predjama. Koniecznie zobaczcie dlaczego warto wstąpić do zamku:

My zwiedzaliśmy Jaskinię, wypoczywając na campingu Adria, położonym na wybrzeżu, około godziny jazdy od Jaskini. To świetna baza wypadowa do zwiedzania Słowenii i jednocześnie genialna miejscówka na wakacje. Możecie wynająć tu domek wakacyjny lub parcelę pod przyczepę, kampera lub namiot. Na campingu Adria jest sporo atrakcji dla dzieci i dorosłych – baseny, świetna plaża, boiska, park dmuchańców, place zabaw, mini golf czy kręgielnia. 

Jeśli wolicie noclegi w hotelu to zerknijcie na promocyjne oferty na Booking.com 🙂

Koper w tym przypadku to nie roślina, a portowe miasto, które posiada swoją duszę i pamięta stare dzieje, gdy stałym lądem jeszcze nie było, tylko… kozią wyspą.  Koper zamieszkiwany był od połowy drugiego tysiąclecia p.n.e. co czyni go to jednym z najstarszych słoweńskich miast. Za czasów Rzymian nosił nazwę Capris, później jednak jego nazwa wielokrotnie się zmieniała.  Różne nazwy miasta mieszały się pomiędzy sobą, głównie jednak obracały się wokół dwóch słów: wyspa oraz kozy. Bizantyjska nazwa objęła te dwa warianty i powstała nazwa Insula Capraria co znaczy „kozia wyspa”.

Dlaczego wyspa, skoro Koper leży na kontynencie? Otóż Koper przez większość swojego istnienia był właśnie wyspą, a połączył się ze stałym lądem na skutek otaczających Koper solanek. Sól przez wieku była cennym skarbem miasta. Dopiero w XIX w. solanki były powoli opuszczane i w XX w. ostatecznie je porzucono, a następnie zasypano. To wszystko w rezultacie połączyło “kozią wyspę” z lądem.

Koper łączy w sobie nowoczesność z historią. Nie brakuje tu miejsc do zwiedzania. Najlepiej zacząć od promenady i kierować się w stronę starego miasta. Promenada prowadzi wzdłuż starego miasta wprost do nabrzeża. Od promenady odbiegają uliczki prowadzące do historycznej części miasta, jednak na początek proponujemy Wam dojść do morza.  Przy promenadzie znajduje się przystań dla łódek, motorówek i mniejszych jachtów. Z tej strony widok jest piękny, morze i wzniesienia spotykają się w jednym miejscu. Przy promenadzie pełno jest kwiatów, stoisk z pamiątkami oraz lodziarni. Tutaj po raz pierwszy spróbowaliśmy lodów o smaku Red Bulla. I rzeczywiście jeśli lubicie ten napój to musicie spróbować tych lodów, smakują dokładnie tak samo! Przy końcu promenady znajduje się zacienione przez drzewa miejsce z ławkami i placem zabaw dla dzieci. Nie ma w tym miejscy plaży, jedynie betonowy chodnik z drabinkami do wody, skąd młodzież urządza sobie skoki do wody. Jednak nas nic by nie przekonało do tego rodzaju rozrywki, bo to… najbrzydsze miejsce w Koprze.

Tuż przy promenadzie znajduje się bowiem ogromny port. Niestety nie wygląda on uroczo   Olbrzymie statki, kontenery i dźwigi. Nic co oczy cieszy, chyba, że ktoś lubi takie widoki. Koper był kiedyś największym i najważniejszym portem na Adriatyku, dopiero później stracił swój status na rzecz Triestu. Nadal zostaje jednak jedynym portem w Słowenii. I faktycznie jest ogromny. 

Gdy zagłębicie w wąskie uliczki starego miasta poczujecie się w małym, włoskim miasteczku. Przez setki lat Koper był bowiem pod rządami Włoch. I widać to na każdym kroku. Sporo tu wyrzeźbionych lwów – symbolu Wenecji, domów w weneckim stylu i uroczych placów. Zobaczcie gdzie warto zajrzeć:

• Plac Carpaccia nazwany został na cześć jednego z najsłynniejszych mieszkańców miasta, Vittore Carpaccio. Carpaccio był malarzem, żył w XV / XVI w i urodził się w Wenecji, chodź większość swojego życia spędził w Koprze. Przy placu stoi fioletowy i bardzo charakterystyczny „dom Carpaccio” .  Jak głosi legenda malarz mieszkał w tym domu, choć historycy twierdzą, że dom zamieszkiwał jego syn. Przy placu stoi również stary magazyn soli. Gdy przestał pełnić swoją rolę, odbywał się tu targ rybny.
• Plac Tity to główny plac miasta i jeden z najpiękniejszych zakątków Kopru. Wokół placu skupione są największe zabytki miasta tj.  Pałac Pretoriański, dziś pełniący rolę ratusza miejskiego, katedra Wniebowzięcia NMP, pałac Armeria z XVI w., początkowo służący jako magazyn broni, a obok niego, Loggia, dawniej pełniąca funkcję miejsca spotkań. Za katedrą stoi Rotunda Jana Chrzciciela.
• Plac Prešerena z jedną z najsłynniejszych atrakcji w Koprze czyli fontanną Da Ponte, która pełniła ważną funkcję, w czasie gdy miasto było jeszcze wyspą. Fontannę ufundowała w XVII wieku miejscowa rodzina. Czy coś Wam może przypomina ta fontanna? Może jakiś most? Jeśli tak to jesteście na dobrym tropie! Fontanna kształtem miała odwzorowywać most Rialto w Wenecji. Znowu kolejny znak, że w Koprze możecie się poczuć jak w Italii. Na placu znajduje się również kościół św. Nazariusza , patrona miasta oraz  brama miejska Muda. Kiedyś takich bram było w Koprze 12, a ona ocalała jako jedyna do dziś. 

My skorzystaliśmy z parkingu na ulicy Pristaniska. To dość spory parking przy małym centrum handlowym. Znajduje się prawie przy promenadzie i starym mieście. Polecamy wybrać się do Kopru w weekend, bo wtedy parking jest darmowy 🙂

Koper świetnie nadaje się na popołudniowy spacer z rodzinką. Uliczki Starego Miasta zaś to idealna sceneria do gry w podchody! Zobaczcie zasady i znaki jakie używa się w tej zabawie na przykładzie naszej gry w chorwackim Trogirze.

Jezioro Bled położone jest w północno – zachodniej Słowenii, około 50 km od Lublany. To jedno z najcieplejszych alpejskich jezior. Dojazd jest bardzo łatwy. W okolicach jeziora przebiega E61, która łączy Austrię, Słowenię, Włochy i Chorwację.

My zostawialiśmy auto w miejscowości Bled – największej nad jeziorem. Bardzo duży parking znajduje się przy ulicy Ljublanska Cesta. To główna droga prowadząca do miasta. Po drodze znajdziecie sporo znaków prowadzących na parking – na pierwszym rondzie w miasteczku należy skręcić w prawo. Parking jest płatny, opłatę uiszcza się w biletomacie parkingowym. Parking przystosowany jest też dla kamperów i autokarów. Z parkingu nad jezioro czeka Was kilkuminutowy spacer.

Inny parking z którego skorzystaliśmy znajduje się po przeciwnej stronie jeziora, obok kempingu Bled (ulica Kidriceva Cesta). Poza tym ciężko zaparkować tuż przy samym jeziorze. Nie ma parkingów, ani nawet miejsc w których można zatrzymać się na chwilę i pstryknąć fotkę :/ 

Widok na wyspę Blejski Otok, położoną na jeziorze kojarzy chyba każdy. To najpopularniejszy motyw na pocztówkach z Bledu i  jednocześnie najbardziej oblegane miejsce nad jeziorem. Na szczycie wyspy znajduje się kościół Wniebowzięcia Marii Panny. Można się do niego dostać po blisko 100 schodach. W kościółku znajduje się dzwon życzeń. Legenda głosi, że wystarczy pomyśleć życzenie, uderzyć w niego i czekać, aż się spełni. Kościółek na Blejskim Otoku to wymarzone miejsce na ślub. Pary młode zabiegają o to, by właśnie w tym miejscu powiedzieć sobie sakramentalne TAK. My będąc na wyspie mieliśmy okazję obserwować słoweński ślub.

Z każdej strony jeziora znajdują się niewielkie przystanie, przy których cumują pletny. Pletna to drewniana, spora łódź, która na pokład zabiera do 20 osób. Napędzana jest ręcznie, przez wioślarza, który wprawia ja w ruch za pomocą dwóch wioseł. Wioślarz, podobnie jak wenecki gondolier, steruje łodzią na stojąco. Pasażerowie siedzą na drewnianych ławkach umieszczonych po bokach łodzi. Na głowami mają kolorowe daszki, które chronią od słońca. Pletny produkowane są wyłącznie przez mieszkańców okolic Bledu. To tradycja tych regionów. Gdy powstaje nowa łódź, nazywa jest ona imieniem żeńskim. W większości przypadków to imiona żon lub córek właściciela łodzi. Pletna to niewątpliwie jeden z symbolu Bledu.

My wypłynęliśmy pletną z przystani położonej przy hotelu Grand w miejscowości Bled. Z tego miejsca odległość od wyspy jest największa, więc praktycznie przepłyniecie prawie całe jezioro rozkoszując się widokami. Koszt rejsu to 15 euro. Po dopłynięciu do wyspy dostaje się około 45 minut czasu wolnego na zwiedzanie. Potem pletna rusza w drogę powrotną.

W wodach jeziora odbija się majestatyczny zamek Bled. Znajduje się na wzgórzu wznoszącym się nad miejscowością Bled, blisko 130 metrów nad taflą jeziora. Widoki są nieziemskie  Zamek jest jednym z najstarszych zamków w Słowenii. Obecnie znajduje się w nim muzeum i restauracja. W nocy jest podświetlany. Wstęp do zamku kosztuje 11 euro (osoba dorosła), 7 euro (student) lub 5 euro dzieci do lat 14 – ceny z 2018 roku.

Nad Bledem znajduje się sporo wzgórz i wniesień, skąd rozciągają się fantastyczne widoki na okolicę. Najpopularniejsze są trzy. Pierwszy z nich to Ojstrica, która znajduje się na wysokości 611 m. n.p.m.. Ten punkt słynie z drewnianej ławeczki, z której można podziwiać jezioro. Inny punkt to Mala Osojnica (685 m. n.p.m.) oraz Vielka Osojnica (756 m. n.p.m.) 

W niedalekiej odległości od jeziora Bled (5 km) znajduje się wąwóz Vintgar. Jeśli chcecie znaleźć trochę spokoju i usłyszeć szum wartkiej rzeczki Radovna, która płynie dnem wąwozu to z pewnością musicie się tam wybrać na przechadzkę. Na końcu gdy pokonacie dróżki i drewniane kładki nad rzeką, dojedziecie do największej atrakcji wąwozu Vintgar, czyli małego wodospadu. Gorąco polecamy! Aby wejść do wąwozu trzeba najpierw kupić bilet, przyjmowana jest tylko gotówka. Ceny biletów na 2018 rok wyglądały następująco: dorośli – 5 euro,  dzieci w wieku 6 -15 lat –  2,5 euro, dzieci do 6-go roku życia: 80 eurocentów.

Kremna Rezina to coś idealnego dla smakoszy słodkości  Otóż to kremówka. To właśnie tu ponad 60 lat temu wymyślono przepis na to pyszne ciasto. Nad Bled powinien przyjechać każdy kto chce spróbować prawdziwej Kremna Rezinej. Kremówka jest idealna, bardzo duża i specjalnie robiona. Ciasto jest podobno przekładane 7 razy by nad ranem zostać upieczone i nacieszyć podniebienia wszystkich, którzy chcą ją spróbować. Krem jest niezwykle lekki, a sama Kremna Rezina tak duża, że nam wystarczyła na obiad 🙂

Innym symbolem Bledu są lilie wodne. Możecie je podziwiać przy brzegu jeziora, tuż przy promenadzie w Bledzie. Lilie znajdziecie również na wielu pamiątkach z tego miejsca.

Jezioro nie jest duże i świetnie nadaje się na wycieczki rowerowe! Inną opcją jest przejazd turystyczną ciuchcią, która kursuje wzdłuż jeziora. Przy okazji można wyskoczyć na plażę  Tylko zabierzcie ręcznik i kąpielówki. 

No pewnie, że warto! Tu jest pięknie. Koniecznie przepłyńcie się pletną, popływajcie w jeziorze, znajdźcie rosnące tu lilie wodne (kolejny symbol tego miejsca), zjedzcie kremówkę, przespacerujcie się promenadą i  cyknijcie fotę w sercu 🙂

Wybierzcie się do stolicy Słowenii – Lublany. Miejsca pełnego uroczych zakątków, mostów i zabytków. I koniecznie upolujcie smoka  Zobacz nasz pomysł na zwiedzanie Lublany bez marudzenia i najważniejsze atrakcje miasta: