Jezioro Levico położone jest w północnych Włoszech, około 15 km od Trydentu. To jedno z najcieplejszych jezior południowej Europy.  Woda tutaj jest bardzo czysta o czym świadczy przyznane oznaczenie Błękitnej Flagi. Jezioro nie jest duże, ma podłużny i wąski kształt.  Wiele osób wybiera się na kajaki, rowery wodne czy pływa po nim małymi łódeczkami. My akurat spędzaliśmy tutaj wakacje, a nasz kemping położony był kilka minut spacerem od jeziora. Plaża z której korzystaliśmy była dosyć spora i porośnięta trawą. Natomiast podłoże jeziora było żwirowe, dlatego przydadzą Wam się tu buty do pływania. Mimo kłujących w stopy kamyczków, zejście do wody było przez bardzo długi czas płytkie, co sprawia, że jest to idealne miejsce dla dzieci. Wokół jeziora poprowadzone są szlaki piesze i rowerowe.

Kilka kilometrów dzieli Levico od większego brata – Jeziora Caldonazzo. Caldonazzo oddalone jest o kilka minut jazdy autem. Oba jeziora dzieli wzgórze Colle di Tenna. To fajne miejsce na pieszą wycieczkę, bo ze szczytu góry widać oba jeziora  

Levico Terme to miejscowość przy której znajduje się jezioro Levico. Leży na wzgórzu, skąd jest świetny widok na okolicę. Levico Terme to miejscowość, która słynie we Włoszech ze swoich wód, bogatych w żelazo i mających  właściwości terapeutyczne i regeneracyjne. W miasteczku panuje fajny klimat, pełno jest uroczych uliczek, które prowadzą pod górkę lub z górki.  Sercem miasta jest Via Regia czyli długi deptak pełen restauracji, sklepów i miejsc z pamiątkami. Sporo tu się dzieje, są wystawy drewnianych rzeźb, koncerty, występy, a zimą stoi tu jarmark. Przy Via Regia wznosi się kościół Chiesa del Santissimo Redentore z charakterystyczną wieżą zegarową, która jest jednym z symboli miasteczka. Musimy Wam też wspomnieć o możliwości spaceru po historycznym parku Habsburgów. Niedaleko tego parku znajduje się Grand Hotel, który przykuwa uwagę swoim pięknem. Levico świetnie nadaje się na wieczorny spacer. Jest tu uroczo i spokojnie.

Będąc w tej okolicy warto też wpaść z wizytą do Trydentu i nad wspomniane Jezioro Caldonazzo  🙂  Udanego wypoczynku!

Krystalicznie czyste jezioro Margozzo nie jest duże, bo ma zaledwie niewiele ponad 8 km2. Dawno temu było częścią ogromnego jeziora Maggiore, od którego obecnie oddziela je pas łąk i pól, na których znajdują się kempingi. To co nas zachwyciło to piękne widoki i niesamowicie czysta woda.  Kilka metrów od brzegu wciąż widać co jest po powierzchnią wody. Miejscowe władze, dbając o jedno z najczystszych włoskich jezior, wprowadziło zakaz korzystania na jeziorze z łodzi spalinowych, dlatego można pływać tylko tu łódkami napędzanymi siłą rąk, rowerkami wodnymi lub na dmuchańcach.  My byliśmy nad Mergozzo w połowie lata. Woda w jeziorze była tak ciepła, że nie dało rady się nią schłodzić.  Wypożyczyliśmy sobie rower wodny i popedałowaliśmy na środek jeziora. Przy okazji byliśmy świadkami jak wędkarz złowił rybę wielkości… psa! Była tak ogromna, że nie mógł jej utrzymać w obu rękach.

Musicie tu uważać na dzieci, szczególnie gdy korzystają z dmuchańców. Wydaje się, że jezioro nie jest duże, ale odpłynięcie od brzegu na materacu czy modnym teraz flamingu na środek akwenu nie jest trudne. Gorzej z powrotem do brzegu. Wiemy z własnego doświadczenia, że odległość wtedy nie jest już taka mała jak się wydaje. Nas wywiało w dmuchanej łódce i sporo musieliśmy się nawiosłować, by wrócić z powrotem.

Wzdłuż jeziora, niewielkimi wzniesieniami prowadzi szlak pieszy z jednego krańca jeziora na drugi. Temperatury powyżej 30 stopni nie zachęcały jednak do wędrówek, więc zostawiliśmy sobie tą przyjemność na kolejną wizytę nad Mergozzo. Po drugiej stronie jeziora w wodzie przeglądało się niewielkie miasteczko, które bardzo nas kusiło. Wybraliśmy się tam następnego dnia.

Na północy jeziora, u stóp gór znajduje się miasteczko Mergozzo. Nie jest to typowa miejscowość turystyczna. O wiele mniej w niej turystów niż w miejscowościach nad jeziorem Maggiore, co ma swoje plusy.  Przy wjeździe do miasteczka znajduje się niewielki, płatny parking, ale miejsc jest jak na lekarstwo,  więc trzeba mieć trochę szczęścia by tam zaparkować.  Nam akurat udało się wcisnąć na ostatnie miejsce.  Przy parkingu zaczyna urocza ścieżka poprowadzona przy jeziorze. Dojdziecie nią do samego centrum Mergozzo.  Ze ścieżki co kilkanaście metrów można wejść do wody po kamiennych schodkach. Siedzą tam zazwyczaj mieszkańcy, który w ten sposób odpoczywają od upałów. Na samym końcu znajduje się mała przystań, gdzie są zacumowane są łodzie. Roztacza się stąd widok na całe jezioro.

W miasteczku sporo jest kamiennych domków, ustawionych ciasno obok siebie i poprzedzielanych wąskimi uliczkami.  Nad domami góruje kościelna wieża. Do kościoła wchodzi się po dużych schodach. Nie mogliśmy jednak wejść do środka, bo drzwi były zamknięte. Warto zerknąć na Drogę Krzyżową, namalowaną na ścianach, które tworzą łuk.

Wąskie, brukowane uliczki zawieszone są kolorowymi parasolami. Idealne miejsce na kilka rodzinnych zdjęć  Szczególnie, że poza nami niema więcej turystów. Zapewne dlatego nie ma tu  dużo restauracji czy kafejek. Widzieliśmy ich tylko kilka przy jeziorze. A tak poza tym to panuje tu cisza i błogi spokój. Z tym nam na pewno będzie się kojarzyć Mergozzo.

Jeśli planujecie wakacje nad Maggiore, pamiętajcie o tym zakątku. Warto wybrać się tu na jednodniową wycieczkę czy plażowanie nad Mergozzo. Zobaczcie co jeszcze czeka Was nad Maggiore.

Zawsze zwiedzając Mediolan poruszamy się komunikacją miejską. Nie ma sensu pchać się autem do centrum. Stacje metra są tak rozmieszczone, że praktycznie wysiada się przy najważniejszych atrakcjach turystycznych. Auto zostawiamy pod miastem, na jednym z wielkich parkingów Park & Ride.  Zaraz przy takich parkingach są stacje metra, więc wygodnie można dojechać do centrum.

W zależności od tego, z której strony dojeżdżamy do miasta korzystamy z parkingów:

• Molino Dorino, Via Appennini
• Famagosta przy Via Palatucci
• Parking w Cascina Gobba

Jednorazowy bilet kosztuje 1.50 euro i jest ważny 90 minut od skasowania. Bilet całodzienny to koszt 4, 50 euro, a ważny jest przez dobę od skasowania. Warto przeliczyć, co Wam się bardziej opłaca.

Punktem głównym każdej wycieczki jest oczywiście Doumo Milano czyli Katedra Narodzin św. Marii. Za wejście trzeba zapłacić – cena biletu uzależniona jest od tego, co dokładnie chcecie zwiedzać i czy chcecie korzystać z windy czy ze schodów. Poza wnętrzem koniecznie trzeba pójść na taras widokowy na dachu katedry, a najlepiej wjechać windą. Taki bilet kosztuje 16, 50 euro. Bilety kupuje się w punkcie sprzedaży znajdującym się w budynku na prawo od katedry. Można również dokonać zakupu przez internet.

Wybierając się do katedry pamiętajcie by być odpowiednio ubranym, co w upalne dni może być problemem. Nie można mieć odsłoniętych ramion oraz nóg, dlatego najlepiej mieć ze sobą ubrania przewiewne i takie, które można na siebie założyć gdy żar leje się z nieba. Idealnie sprawdzają się chusty z delikatnych materiałów i długie sukienki. Jeśli zapomnicie o odpowiednim ubiorze, będziecie mogli zakupić jednorazowe nakrycie w punkcie informacji.

I pamiętajcie by nie mieć ze sobą żadnych napoi, mgiełek ani perfum. Wszystko to zostanie Wam zarekwirowane przed wejściem do kościoła. Kontrole są niezwykle skrupulatne, porównywane do tych na lotniskach. Dlatego ulubione perfumy zostawcie w aucie czy miejscu zakwaterowania.

Katedra zachwyca zarówno z zewnątrz jak i wewnątrz. Zdecydowanie warto ją zwiedzić. Aby poznać historię katedry możecie za kilka euro wypożyczyć audio – guida. Niestety nie ma dostępnej wersji w języku polskim, my korzystaliśmy z anglojęzycznego przewodnika.

Jak już wspominaliśmy, jedną z największych atrakcji jest możliwość wejścia na dach kościoła. Widoki z góry są spektakularne, a miasto widać z innej, ciekawej perspektywy. Dodatkowo można podziwiać piękne detale katedry, które z dołu ciężko dostrzec.

Piazza del Duomo to Plac Katedralny. Jak sama nazwa wskazuje znajduje się przy katedrze, więc jeśli do niej zmierzacie i tak musicie przez niego przejść. To charakterystyczne miejsce, pełne mieszkańców, turystów i niestety kieszonkowców, dlatego trzeba uważać. Spotkać też tu możecie fotografów, którzy będą Wam proponować zdjęcia. Jeśli nie macie ochoty na ich usługi to bądźcie zdecydowani i asertywni, bo są bardzo nachalni i uparci.

Zazwyczaj kręcą się przy pomniku Vittorio Emanuele II, który dostojnie siedzi na koniu i spogląda na wszystkich z góry. To miejsce to jedno z najlepszych widoków na katedrę, więc zdjęcia z tego miejsca wychodzą magiczne. Głodnym i spragnionym podpowiadamy, że przy placu znajduje się McDonald’s.

Idąc przez plac, na pewno zwrócicie uwagę na piękny budynek, który stoi przy katedrze. To Galeria Vittorio Emanuele II. Jeden z najdroższych sklepów w Europie, gdzie swoje salony mają takie sieci jak Prada czy Chanel. To najbardziej reprezentacyjna galeria handlowa we Włoszech. Zajrzyjcie do jej wnętrza. Posadzka, zachwycający szklany sufit, który wpuszcza dużo światła oraz ozdobne ściany  robią wrażenie.

Do zamku doszliśmy ulicą Via dei Mercanti. To deptak pełen sklepów, kafejek i uroczych kamienic. Przed samym zamkiem jest mały placyk, gdzie jest dużo ławek i fontanna. Do zamku dotarliśmy pod wieczór, więc obejrzeliśmy go tylko z zewnątrz. W środku natomiast znajdują się muzea i czasowe wystawy. Do najcenniejszych zbiorów zalicza się słynne dzieło Michała Anioła – rzeźbę Pieta Rondanini. Wejście na dziedziniec jest bezpłatne, natomiast żeby zobaczyć wystawy muzealne trzeba kupić bilet.

Za zamkiem znajduje się park Sempione, oblegany przez turystów i mieszkańców. Przyjemny zielony zakątek z widokiem na zamek. Atrakcją parku jest też wieża Torre Branca, kolejny świetny punkt widokowy w Mediolanie.

Jeden dzień to zdecydowanie za mało jeśli chcecie zobaczyć dokładnie wszystkie możliwe atrakcje Mediolanu, zwłaszcza muzea. My byliśmy w mieście kilkukrotnie i za każdym razem próbujemy je pokochać, ale chyba się nie dotrzemy 😉  Zabytki są niezaprzeczalnie piękne, szczególne wrażenie robi na nas katedra. Jednak coś ma to miasto w sobie, że nie możemy się polubić. Dlatego wizytę w Mediolanie planujemy zawsze będąc na wakacjach nad jednym z jezior północnych Włoch – Como, Maggiore, Iseo lub nad Gardą. Wtedy dajemy oczom odpocząć od pięknych górskich widoków i na jeden dzień przenosimy się do stolicy mody, za każdym razem od nowa próbując ją odkryć.

My wpadamy do Mediolanu zawsze przy okazji pobytów na campingach nad jeziorem Maggiore czy Iseo.

Jeśli wolicie noclegi w hotelu to zerknijcie na promocyjne oferty na Booking.com 🙂

Murano kojarzy się głównie ze szkłem, które jest symbolem wyspy od wieków. Kiedyś szkło to było produkowane w Wenecji, ale władze miasta przeniosły fabryki dmuchanego szkła właśnie na Murano, pod pretekstem zagrożenia pożarowego. Pozwoliło to sprawniej kontrolować hutników. Nie mogli oni opuszczać Republiki Weneckiej, by nie zdradzić tajemnicy jak wyrabiane jest szkło. Za zdradę podobno groziło więzienie, a nawet kara śmierci. Jednak za ten trudny fach dostawali odpowiednie przywileje, w postaci wejścia w związki małżeńskie z patrycjuszami czy korzyści finansowe i społeczne.  

Dziś już nikt nie trzyma w tajemnicy etapów produkcji szkła. Podczas spaceru po wyspie, natkniecie się na fabryki, w których bez problemu można podejrzeć pracę hutników. Wyrobów jest też pod dostatkiem w sklepach i galeriach, ale ceny nie należą do niskich. Szkło z tej wyspy jest towarem znanym i pożądanym na całym świecie. Niektórzy zrobili z nich nawet instrumenty do grania.

Będąc na wyspie możecie zajrzeć do muzeum szkła. To Museo del Vetro przy Fondamenta Giustinian 8. Tutaj dowiecie się sporo ciekawostek i historii związanych z symbolem wyspy.  Muzeum otwarte jest od 10 do 17 lub 18, w zależności od pory roku. Bilety ulgowe dla dzieci od 6 do 14 lat i studentów do 25 roku życie kosztują 9,50 euro, a dla dorosłych 12 euro. 

Murano ma kilka zabytków. Warto zobaczyć kościół  San Pietro Martire z brązowej cegły, który posiada dzwonnicę z XV wieku oraz bazylikę Santi Maria e Donato. Spacerując wzdłuż kanałów, zobaczycie domy przypominające te znane z Wenecji czy Burano.

Murano jest to zazwyczaj punkt przesiadkowy między tymi wyspami. Znajduje się tu kilka przystanków, do których dopływają promy. My korzystamy z usług przewoźnika ACTV, który kursuje pomiędzy wyspami na lagunie. Kupujemy zwykle bilety 24 lub 48 godzinne, które pozwalają nam poruszać się promami ACTV po Wenecji i okolicach.

Spośród najpopularniejszych miejsc na lagunie – tj. Wenecji, Burano i Murano, to Murano zachwyciło nas najmniej. Wenecja to cudo samo w sobie. Burano urzekło nas kolorowymi domkami i uroczymi zakątkami. Natomiast Murano wypadło na ich tle najsłabiej. Jednak nie warto się zniechęcać i  zafundować sobie  krótki spacer,  poznać historię szkła oraz zobaczyć niepowtarzalne szklane dzieła na Murano.