Podpytaliśmy znajomych z naszej grupy facebookowej CAMPINGI W EUROPIE (na którą serdecznie zapraszamy – klik TU) dlaczego jeżdżą na wakacje na kemping i co takiego sprawia, że tu wypoczywają. Zobaczcie co nam odpowiedzieli.

Urok kempingów polega na tym, że robi się to co się chce i o której się chce. Można poleniuchować do południa, zjeść śniadanie w porze obiadu, w piżamach pohuśtać się z dziećmi  czy poszaleć na wieczorku tanecznym w japonkach. Można zrobić sobie rodzinną imprezkę na tarasie np. w stylu weneckim! Polecamy. Na kempingu nie ma spiny. To czas, kiedy można się maksymalnie wyluzować. 

Gdy dzieci szaleją z tatą na basenie, mama może wyrwać chwilę dla siebie i oddać się w ręce specjalistów od masażu, zabiegów relaksacyjnych czy kosmetologii. Coraz więcej kempingów ma w swojej ofercie SPA & Wellness, fryzjerów czy makijażystki. Wiele osób ceni sobie możliwość skorzystania ze SPA, które dotychczas były domeną hoteli. 

Wakacje na kempingu to świetna okazja do rodzinnego odkrywania najpiękniejszych zakątków Europy. Kempingi znajdują się blisko europejskich metropolii, światowej klasy zabytków, nowoczesnych parków rozrywki, zachwycających parków narodowych, cudów natury, szlaków górskich czy uroczych miasteczek. Wiele osób wykorzystuje bliskość atrakcji i porywa swoją rodzinkę na fajną wycieczkę.

Cały rok spędzamy w biegu – praca, przedszkole, szkoła, zajęcia dodatkowe, dom i tak w kółko. Często mijamy się, w przelocie zamieniając kilka słów. Dlatego kempingowe wakacje trzeba wyciskać jak cytrynę! Wspólne posiłki, rodzinne wycieczki, gra w kręgle czy mini-golfa, ściganie się na hulajnogach, wieczorne imprezki czy partyjki w karty. Żadna kempingowa animacja nie da Waszym dzieciom tyle frajdy, co czas spędzony z Wami.

Zacznijmy od tego, że każdy kemping ma swój regulamin, który dla dobra i bezpieczeństwa wszystkich wczasowiczów musi być przestrzegany. Od pilnowania tego czy faktycznie wczasowicze go respektują jest ochrona, pracownicy kempingu czy ratownicy na plażach i basenach. Zobaczcie jakie zasady obowiązują na kempingach.

Po przekroczeniu bramy kempingu obowiązuje ograniczenie prędkości do 10 lub 5 km/h.  Są też takie kempingi gdzie w ogóle nie można poruszać się samochodem. W takim przypadku auto należy zaparkować na wyznaczonym parkingu kempingowym. Na niektórych kempingach jest tak, że możecie podjechać pod domek czy namiot na czas wypakowania czy zapakowania samochodu, a zdarza się też tak, że bagaże z parkingu do domku meleksami przewozi obsługa (np. na campingu Altomincio Village). Czemu to ma służyć? Przede wszystkim bezpieczeństwu najmłodszych.  Na kempingach jest zawsze dużo dzieci, które jeżdżą po alejkach rowerkami i hulajnogami, biegają, grają w piłkę i kompletnie nie zwracają uwagi na to co się dzieje dookoła. Dlatego im wolniej poruszające się samochody tym większa szansa, że zdążą zahamować. Poza ograniczeniem prędkości, zwykle są też spowalniacze na alejkach w postaci progów zwalniających. 

Aby łatwiej było się poruszać po kempingu, wiele ośrodków, szczególnie tych większych (np. camping Park Albatros), nazywa kempingowe uliczki . Dzięki temu łatwiej trafić pod swój adres i nie zgubić się po drodze. Dotyczy to szczególnie dzieci, które już same poruszają się po kempingu. Spotkaliśmy się też z sytuacją, gdzie zamiast nazwy uliczek, narysowane były zwierzęta. Tak więc była ulica żyrafy, słonia czy hipopotama. To genialne rozwiązanie! Nie dość, że dzieci nie muszą umieć czytać to jeszcze oznaczenie jest tak uniwersalne, że nie trzeba znać języka obcego i uczyć się nazwy uliczki np. po włosku. 

To co z własnego doświadczenia Wam polecamy, to w dniu przyjazdu na kemping przejść się z dzieckiem wokół domków czy namiotów, pójść na basen, plac zabaw czy boisko. Po drodze szukajcie charakterystycznych punktów, które pozwolą zapamiętać drogę do domu. Potem zróbcie test. Pójdźcie z dzieckiem do oddalonego punktu na kempingu i poproście by samo zaprowadziło Was z powrotem. To szczególnie ważne w przypadku dzieci, które same będą biegać na boiska czy place zabaw.

Każdy kemping ma również mapę i oznaczenia domków, namiotów i parceli. Numery zakwaterowań się nie powtarzają, dlatego trzeba powiedzieć czy pokazać dziecku numer Waszego domku czy namiotu. Gdy Michał śmiga po wielkim kempingu na rowerze czy hulajnodze i wiemy, że zapuszcza się w najdalsze części ośrodka, to zawsze ma wrzuconą do saszetki mapę kempingu z zaznaczonym naszym zakwaterowaniem. W sytuacji gdy nie wie gdzie się znajduje, wyciąga mapę i po numerach domków jest w stanie szybko się zlokalizować.

Często jest tak, że w jednej alejce stoją identyczne domki czy namioty. Żeby dziecko nie miało wątpliwości, w którym mieszka, warto go jakoś wyróżnić. My wieszamy kolorowe lampki, które ułatwiają dotarcie do domku czy namiotu, szczególnie wieczorem. Możecie też zastosować kolorowe girlandy czy postawić wakacyjne gadżety, by w jakiś sposób oznaczyć Wasze miejsce.

Campingi wydają swoim gościom opaski na ręce, które powinniście nosić. Czasami przy wejściu na kemping czy wejściu na basen ochroniarz sprawdza czy macie na ręce opaskę danego ośrodka. W ten sposób wiadomo kto jest nieproszonym gościem. Niekiedy jest to sprawdzane bardzo restrykcyjnie, a czasem na brak opasek strażnicy przymykają oko.  My opaski zakładamy zawsze, szczególnie pilnujcie, by nosiły je Wasze dzieci.

Znacznie częściej kontrolowane są wjeżdżające samochody – na kemping wjazd mają wyłącznie auta osób, które na kempingu mieszkają. Czasem dostajecie naklejkę na szybę. Taką naklejkę przylepia się do przedniej szyby i osoba która obsługuje bramę wjazdową otwiera ją gdy zobaczy znaczek kempingu na samochodzie. Niekiedy otrzymuje się przy zameldowaniu kartę otwierającą szlabany. Spotkaliśmy się również z urządzeniami, które odczytują numer rejestracyjny pojazdu lub bramkami na kod, który musicie sami wpisać, by otworzyć przejazd.  Zatem prawdopodobieństwo, że na kemping wjedzie “obcy” samochód jest bardzo małe.

95% kempingowiczów w sezonie to rodziny z dziećmi. Wiele kempingów nie przyjmuje kolonii czy grup młodzieży, ze względu na ewentualne zakłócenia ciszy nocnej. Dlatego na kempingach nie spotkacie wyrostków szukających zaczepki czy młodzieży urządzającej sobie “zielone noce”. Dzięki temu, że wszyscy są ze swoimi dziećmi, mają w głowie zapaloną lampkę dotyczącą bezpieczeństwa najmłodszych i zwracają uwagę na to co dzieje się dookoła.  

Zajęcia dla dzieci są prowadzone przez zespoły animatorów, w skład których wchodzą zwykle młodzi ludzie przeszkoleni w prowadzeniu takich zajęć. Często jest tak, że na takie zajęcia starsze dzieci chodzą same, bawiąc się z rówieśnikami. W przypadku mini clubów dla maluszków, rodzice towarzyszą dzieciom. Ale gdy na campingu jest wakacyjne przedszkole, w którym można na kilka godzin pozostawić dziecko pod opieką pań, by pobawiło się z innymi dziećmi, wtedy kadra musi być profesjonalna i mieć wykształcenie pozwalające na pracę z małymi dziećmi.

Na kempingach jest również ochrona. Ochroniarze chodzą po kempingu i sprawdzają czy jest wszystko w porządku, szczególnie w nocy. Oprócz ochrony, na kempingach są również punkty pierwszej pomocy, gdzie dyżuruje lekarz, a gdy go nie ma recepcja zawsze wzywa pomoc w nagłych wypadkach. Na basenach i plażach są ratownicy, którzy czuwają nad bezpieczeństwem urlopowiczów, choć oczywiście nie można spuszczać z oczu swoich dzieci. Tutaj też uczulamy, by dzieci stosowały się do tabliczek “uwaga mokra nawierzchnia”, “zakaz biegania wokół basenów” czy też np. “zakaz wejścia w czasie sprzątania sanitariatów”. To są znaki, które pozwolą uniknąć bolesnych upadków czy kontaktu ze środkami chemicznymi. 

Wiele kempingów chętnie gości na swoim terenie zwierzęta. Ważne jest to, że nie wszystkie rasy psów są wpuszczane na kemping. Na kempingach obowiązuje bowiem zakaz przebywania psów zaliczanych do ras niebezpiecznych. Są wydzielone specjalne strefy, gdzie psy mogą się bawić, są osobne plaże dla psów.  Na teren kempingu można wyjść z psem wyprowadzanym na smyczy i w kagańcu. Po psie należy bezwględnie sprzątać. Te zasady są bardzo przestrzegane, a ochrona pilnuje, by żadne psy nie wałęsały się po kempingu. Dzięki temu Wasze dzieci nie są narażone na żadne niebezpieczeństwo.

Stracić dziecko z oczu nie jest trudno. Sami się o tym przekonaliśmy nie raz, choć nigdy nie trwało to dłużej niż kilka chwil. Zdarza się też, szczególnie w pierwszych dniach pobytu, że dzieci mogą mieć problem ze znalezieniem drogi do domku na kempingu, gdyż nowe miejsce i podobne do siebie uliczki potrafią “zakręcić”. Dlatego chcemy podpowiedzieć Wam dzisiaj rozwiązanie, które stosujemy od lat, zarówno w czasie pobytu na kempingu jak i podczas wycieczek. To opaska na rękę z numerem telefonu. Tak prosty gadżet, a jednocześnie gwarantujący, że w razie potrzeby dziecko szybko się odnajdzie. Podanie numeru telefonu  do siebie daje Wam możliwość szybkiej reakcji, szczególnie w czasie zagraniczych wojaży, gdy dziecko nie mówi w obcym języku – wtedy osoby, które chcą mu pomóc natykają na barierę językową. Telefon do Was skróci znacznie czas odnalezienia się nawzajem.  W przypadku pobytu na kempingu, warto dopisać na opasce numer Waszego domku czy parceli, co ułatwi pracownikom kempingu dotarcie do Was. 

Gdy Michał był przedszkolakiem, nie ruszał się bez opaski z podanym numerem telefonu do nas. Obecnie, gdy zna numer do nas na pamięć, ma swój telefon i potrafi po angielsku zwrócić się o pomoc, czasem zabiera bransoletkę, bo jak sam mówi “przypomina mu że ma zadzwonić jak chce dłużej zostać na boisku”

A jeśli Wasze dzieci nie lubią bransoletek lub ze złością zdzierają opaski z nadgarstków to możecie wykorzystać naklejki z numerem do Was, które przyklejacie na koszulkę. My akurat takie naklejki wykorzystujemy do oznaczenia rzeczy Michała, szczególnie podczas wyjazdów na kolonie czy wycieczki szkolne. I choć nie ograniczyło to ilości cudzych ubrań, które znajdujemy po powrocie w walizce i ilości zagubionych ubrań Michała, to potem zdecydowanie łatwiej je odzyskać  

Koniecznie zerknijcie na artykuł pt.: Bajeczne i bezpieczne lato z dziećmi. Jak zaplanować wakacje, które pokochają najmłodsi. opublikowanym na stronie platformy edukacyjnej Twinkl. Tekst pokazuje nauczycielom i rodzicom, na jak wiele różnych sposobów można zadbać o atrakcyjne i bezpieczne wakacje z dziećmi. Na stronie wydawnictwa można też znaleźć ciekawe materiały edukujące dzieci, jak dbać o siebie w czasie letnich upałów.

Życzymy Wam cudownych, bezpiecznych, kempingowych wakacji! 

Każdy szanujący się kemping ma restaurację, czasem nawet kilka. Często zdarza się tak, że miejsce przy stoliku trzeba rezerwować wcześniej na konkretną godzinę, bo większość kempingowiczów nie gotuje na wakacjach, tylko korzysta z restauracji. Poza tym na kempingach są bary, kawiarnie, lodziarnie, cukiernie, naleśnikarnie czy punkty z daniami na wynos. Możecie sobie zamówić pizzę, lazanię czy spaghetti i zjeść posiłek na tarasie czy przed namiotem. 

Inną opcją są restauracje w okolicy. Jeśli kemping położony jest w turystycznej miejscowości, to nie będziecie mieli problemu ze znalezieniem knajpki. W takim przypadku macie okazję wybierać różne restauracje i w czasie wakacji przetestować, która serwuje najlepsze dania. 

Trzeba pamiętać o sjeście, która w krajach południowej Europy może czasem pokrzyżować jedzeniowe plany. W czasie sjesty restauracje są zamknięte. Dotyczy to również restauracji na kempingu. Sjesta to godziny popołudniowe, około 13-16. W różnych miejscach może być szerszy zakres godzin. Inną ważną kwestią są godziny obiadów. W Polsce dwudaniowy obiad jemy w okolicach 13. Na południu Europy w godzinach popołudniowych je się coś lekkiego, za to kolacja musi być “na bogato”. Lokale ożywiają wieczorami, na posiłki przychodzą całe rodziny, które często celebrują te chwile i przesiadują w lokalach do późnych godzin nocnych. Dlatego bardzo często piece do pizzy rozpala się nie wcześniej niż o godzinie 17 – 18. 

Sklepy są różne – jedne mniejsze, drugie większe, a niektóre z nich to ogromne supermarkety. Czasem możecie się spotkać na kempingu z wydzielonymi alejami handlowymi, gdzie są piekarnie, warzywniaki czy sklepy ze słodyczami (np. na campingu Park Albatros czy Zaton). Niektóre kempingi organizują ryneczki, gdzie handluje się świeżymi rybami, owocami morza, lokalnymi smakołykami i wyrobami. (np. na campingu Strasko). W miejscowościach turystycznych znajdują się supermarkety sieci handlowych, gdzie można zrobić zakupy taniej niż w sklepie na kempingu. 

My zawsze wpisujemy w Mapy Googla najbliższy Lidl. Lidl jest zarówno w Chorwacji, jak i we Włoszech, Francji, Hiszpanii i Portugalii. Robimy w nim zakupy, bo znamy z codziennego życia ich produkty, a i układ sklepu mają wszędzie podobny, więc nie musimy biegać po całym sklepie w poszukiwaniu makaronu czy mięsa. Tanią siecią we Włoszech jest Coop, a we Francji Carrefour. 

Wspólne gotowanie, rodzinne grillowanie, posiłki na tarasie i celebrowanie wspólnych chwil to jeden z plusów kempingowania. Czasem skusimy się i coś wspólnie upichcimy. Szczególnie wtedy, gdy do dyspozycji jest grill, a zwykle jest on na wyposażeniu domków typu glamping. Poza tym, w każdym kempingowym domku czy namiocie macie wszystkie potrzebne ( i te niepotrzebne też ) akcesoria tj. garnki, patelnie, miski, durszlaki, talerze, sztućce, kubki, kieliszki, a nawet podstawki na jajka. Oczywiście jest też kuchenka, lodówka i często mikrofalówka.

Śniadania i przekąski w czasie dnia zawsze szykujemy sami. Rano Michał wsiada na hulajnogę i pędzi do sklepu po świeże bułki. Dla niego to frajda, bo zwykle jedzie do sklepu w piżamie. I może poćwiczyć trochę angielski. A jeśli przeraża Was sterta naczyń do umycia to wybierzcie domek ze zmywarką. 

A gdy mieszkamy na kempingu pod własnym namiotem, to zabieramy ze sobą kuchenkę indukcyjną na której gotujemy oraz niezbędne rzeczy przydatne w kuchni.

Niektóre ośrodki oferują możliwość wykupienia wyżywienia, zwykle w opcji HB. Posiłki serwowane są w kempingowych restauracjach. Na razie jest to rzadkość, ale być może coraz więcej kempingów będzie się decydowało na takie rozwiązania.  Pobyt z wyżywieniem to fajna opcja dla tych, co chcą połączyć „hotelową” wygodę w postaci gotowych posiłków z wolnością i swobodą jaką daje kemping. Kempingi, które oferują wyżywienie to np. Zaton w Chorwacji, Rosapineta we Włoszech.